Ahora la Maga no estaba en mi camino, y aunque conocíamos nuestros domicilios, cada hueco de nuestras dos habitaciones de falsos estudiantes en París, cada tarjeta postal abriendo una ventanita Braque o Ghirlandaio o Max Ernst contra las molduras baratas y los papeles chillones, aun así no nos buscaríamos en nuestras casas. Preferíamos encontrarnos en el puente, en la terraza de un café, en un cine-club o agachados junto a un gato en cualquier patio del barrio latino. Andábamos sin buscarnos pero sabiendo que andábamos para encontrarnos.

Cortazar,
Rayuela

13/01/2010

54


Nunca tiven unha canción de berce que lle cantar a Sara. Lembro ben que a durmía con aquela de "non canta na Cha ninguén/ por eso o meu carro canta..." Logo, xa de maiorciña, preguntabame porque eu non lle cantaba coma as outras nais. Eu non che son coma elas. Eu vou envolverche as cancións todas da terra para que as coides e llas deas aos teus fillos cando os teñas. Será a maneira en que fagamos futuro dende o noso pasado. Seu pai ría malintencionado e retrucaba Non che lle fagas caso. É que ela non sabe cantar cancións de berce porque a avoa sempre a durmía contándolle os dixomedíxomes das veciñas. E riamos os tres.

Aprenderei cancións para cantarche, miña pequena. Mañá sairei á rúa na Procura do tempo perdido, será como saborear novamente a madalena da túa infancia. Mañá irei recollerte ao colexio e non soltarei a túa man.