Ahora la Maga no estaba en mi camino, y aunque conocíamos nuestros domicilios, cada hueco de nuestras dos habitaciones de falsos estudiantes en París, cada tarjeta postal abriendo una ventanita Braque o Ghirlandaio o Max Ernst contra las molduras baratas y los papeles chillones, aun así no nos buscaríamos en nuestras casas. Preferíamos encontrarnos en el puente, en la terraza de un café, en un cine-club o agachados junto a un gato en cualquier patio del barrio latino. Andábamos sin buscarnos pero sabiendo que andábamos para encontrarnos.

Cortazar,
Rayuela

19/02/2010

58

Cambiarei os soños polas realidades e desatraquerei dos portos de todos os océanos. Virarei en terra cara novos aterdeceres que medrarán na lúa dos teus ollos. Vencerei as ondas arrombadas que mecen os barcos soñados nos cadernos, e encherei o ceo con nubes que levarán por sempre o teu nome.

Serei nai, esposa e filla. Serei muller forte nada nas terras dos celtas. Serei raíña conquistadora, gardiá de apócemas e segredos. Serei maga, bruxa e druída neste tempo dos carballos renacidos.

Desvelarei os esconxuros dos abismos e serei femia digna da terra que me medra nas veas. E enxertarei coa miña lingua a túa boca sen máis babel que enxugue os nosos ríos.