Ahora la Maga no estaba en mi camino, y aunque conocíamos nuestros domicilios, cada hueco de nuestras dos habitaciones de falsos estudiantes en París, cada tarjeta postal abriendo una ventanita Braque o Ghirlandaio o Max Ernst contra las molduras baratas y los papeles chillones, aun así no nos buscaríamos en nuestras casas. Preferíamos encontrarnos en el puente, en la terraza de un café, en un cine-club o agachados junto a un gato en cualquier patio del barrio latino. Andábamos sin buscarnos pero sabiendo que andábamos para encontrarnos.

Cortazar,
Rayuela

12/07/2009

31

O home non sae da ventá. Este debe ser o seu mes de vacacións. Pobre a súa muller, debe ser como vivir cun cadro enmarcado cara a rúa. Ás veces espíoa, cando sae para traballar; gústanme os seus xerseis, o seu pelo, o seu sorriso.

Outra vez co que será o amor, pero non creo que esta forma de vida se corresponda coa definición. Ao mellor só son compañeiros de piso; podería ser. Co prezo que teñen na cidade non é estraño que a xente comparta piso. Quizais nós deberiamos volver á aldea. Quizais.

Gústame ver as raiolas do sol petando na miña ventá. Creo que hoxe farei a comida e sorprendereino cando chegue.