Ahora la Maga no estaba en mi camino, y aunque conocíamos nuestros domicilios, cada hueco de nuestras dos habitaciones de falsos estudiantes en París, cada tarjeta postal abriendo una ventanita Braque o Ghirlandaio o Max Ernst contra las molduras baratas y los papeles chillones, aun así no nos buscaríamos en nuestras casas. Preferíamos encontrarnos en el puente, en la terraza de un café, en un cine-club o agachados junto a un gato en cualquier patio del barrio latino. Andábamos sin buscarnos pero sabiendo que andábamos para encontrarnos.

Cortazar,
Rayuela

17/12/2009

50

Inician en todas partes o consumismo navideño. Eu debería, coma todos, mercar agasallos, envolvelos e esperar ver as caras de sorpresa ao desenlear os enormes lazotes.

Odio as navidades, non de agora. Antes gustábame ver a cara de Sara, ahora dóeme sabela cos seus avós, gozando de cada paquete mentres seu pai a mira e lle vai dicindo de quen é cada un. Sempre compra algo por min especial para ela, pero eu sei que non é meu.

Un ano máis quedarei na ventá mirando as luces da rúa, lendo e vendo as mesmas películas que se repiten inexorablemente cada decembro.